Zapisz się na Artykuły Sukcesu. Największa baza artykułów na temat rozwoju osobistego (jest już ich ponad 600). Nie pozwól, aby ominął cię jakiś ciekawy artykuł. Kliknij tutaj: Artykul.sukceslink.pl lub RSS| Zacznij Rozdawać Ciepłe i Puchate |
 |
 |
| wtorek, 08 lipca 2008 09:42 | |||
|
autorem artykułu jest Konrad Dudek Podczas studiów miałem zajęcia w budynku jednej ze średnich szkół. Na ścianie w korytarzu wisiało sympatyczne i pouczające opowiadanie. Od tamtej pory minęło już trochę czasu i nie pamiętam go dokładnie. Mogę coś przekręcić, jednak najważniejszy jest jego sens. A brzmiało mniej więcej tak: Historia o ciepłym i puchatym
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
"W pewnym miasteczku ludzie byli szczęśliwi i przyjaźnie nastawieni do siebie. Wszyscy dzielili się ciepłym i puchatym. Sąsiedzi żyli w zgodzie ze sobą, rodzice z dziećmi, nauczyciele z uczniami... Pewnego razu do miasteczka dotarła zła wiedźma, która sprzedawała zimne i kolczate. Niestety nikt nie chciał go kupować. Zaczęła więc wmawiać ludziom, że jeśli nadal będą rozdawać ciepłe i puchate szybko je stracą. Ludzie jej uwierzyli i głęboko pochowali ciepłe i puchate. Za to zimne i kolczate szybko się rozprzestrzeniło na całe miasteczko. Sąsiedzi przestali żyć ze sobą w zgodzie, rodzice z dziećmi, nauczyciele z uczniami również. Ludzie zamykali się w domach. Zapanowała złość i nienawiść. Aż pewnego dnia do miasteczka przeprowadziła się pewna kobieta. Nie wiedziała o tym co wiedźma naopowiadała ludziom. Sama rozdawała wszędzie ciepłe i puchate. Ludzie zobaczyli, że wcale jej tego nie ubywa. Wkrótce inni też zaczęli wyciągać z ukrycia ciepłe i puchate aby dzielić się z innymi. Mieszkańcy zrozumieli, że im bardziej dzielą się ciepłym i puchatym, tym więcej sami go mają. Wypędzili z miasteczka złą wiedźmę i znów zapanowała zgoda i szczęście..." - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Oczywiście "ciepłe i puchate" z opowiadania to nic innego jak uśmiech, dobre słowa i gesty, przyjazne nastawienie. "Zimne i kolczate" to złość, nienawiść, zazdrość i wszelkie negatywne uczucia. Im więcej dzielimy się ciepłym i puchatym tym więcej go mamy. Niestety podobnie jest z "zimnym i kolczatym". Dlatego tak ważne jest dawanie innym ciepłego i puchatego. To co rozdajemy zależy od nas. Musimy być jednak świadomi tego, że inni będą to przekazywać dalej. Śniegowa kula emocji
Małe, niewinne złośliwości często zaczynają obrastać w kolejne. Zupełnie jak śniegowa kula. Taka kula złości w końcu staje się tak duża, że zmiata wszystko co napotka po drodze. Niestety, gdy coś nam się nie udaje, mamy skłonność do odreagowywania na innych. Przenosimy na nich nasze napięcie, nerwy i zły nastrój a oni odreagowują na kolejnych osobach. Coś Ci nie wyszło w pracy. Akurat nawinął się kolega, więc mu się oberwało. Za chwilę ze zdenerwowania miał spięcie z szefem, który teraz odgrywa się na wszystkich. Po pracy pole rażenia przenosi się na rodziny pracowników itd... Negatywna spirala nakręca się, aż w końcu natrafi na osobę, która potrafi opanować emocje i zamiast zimnym i kolczatym odwzajemni się ciepłym i puchatym. Czasami jednak może być za późno. Ktoś zdenerwowany może przecież zrobić coś głupiego lub spowodować wypadek. Otrzymujesz to co dajesz
Jak więc widać emocje jakie dajemy innym mają naprawdę duże znaczenie. Drobne ale miłe gesty potrafią niemal każdą osobę wprawić w dobry nastrój na cały dzień. Powiedz chociaż od czasu do czasu komplement żonie, dziewczynie, mężowi, dziecku, koleżance z pracy czy zmęczonej sprzedawczyni w sklepie. Pomyśl o drobnych prezencikach dla osób, które naprawdę cenisz. Staraj się być zawsze osobą z ciepłym i puchatym. Rozdawaj ciepłe i puchate bez spodziewania się tego samego w zamian. Jeśli dobro nie przyjdzie do Ciebie od tej strony, w którą je posłałeś, z pewnością przyjdzie od innej. Otrzymujesz to co dajesz. -- Autor: Konrad Dudek Akademia Wiedzy - sukces, motywacja, szczęście, samodoskonalenie Miłość We Dwoje - serwis dla zakochanych, uczucia, związki, seks Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl Zobacz także:
Odsłon: 8612 Komentarze (8)
...
Zawsze starałam się rozdawać ciepłe i puchate,sama również często otrzymywałam lecz niewiem czemu moje zapasy zaczęły się wyczerpywać bardzo bym chciała pozostać obdariwywująco ciepłymi i puchatymi ale znalazłm się na zakręcie,okryto mnie zimną powłoką,z któej jest mi trudno się wydostać.Mimo wszystko w środku nie tracę ciepła,którym być może mogłabym obdarować niejednego zmażlucha.Może nawet udałoby się stworzyć ogniwo..
...
Jesteśmy tym o czym myślimy, jesteśmy żywym magnesem-przyciągamy to na czym najczęściej skupiamy nasze myśli i podobnie jest z naszymi działaniami. Nic nie dzieje się bez przyczyny i wszystko ma swój skutek. Nawet jeśli ktoś wierzy w przypadki, one nie istnieją. To co przytrafia się nam w życiu jest konsekwencją naszych myśli, a zaraz potem działań. Działań lub ich braku-tych dzisiejszych i tych sprzed paru lat. Więc życzę siły, uśmiechu, dobroci i pozytywnego myślenia, nawet jeśli czasem ciężko. Niepowodzenia też są po to żeby nas czegoś nauczyć no i docenić dobro, które czeka tuż za rogiem. 
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
sierpień 03, 2009
83.21.248.12
Oceny: +0
...
...
Zawsze staram się być miła i rozdawać ciepłe i puchate. Nie zawsze to samo otrzymuję w zamian, a czasami nawet ludzie są zaskoczeni, że potrafię bezinteresownie być miła i uprzejma. Kiedy ktoś pyta mnie, czemu jestem uśmiechnięta i zadowolona, kiedy nie zawsze jest mi dobrze - odpowiadam wtedy, że tak wiele jest smutnych chwil, że chcę trochę je rozweselić, żeby i mnie i innym było chociaż odrobinę przyjemniej.
|
Zanim poznałam zasady panujące we wszechświecie,starałam się ukrywać to,że jestem skłonna,że chcę rozdawać ciepłe i puchate.Działo się to dlatego,że większość otaczających mnie osób (nawet w rodzinie)tę moją wrodzoną dobroć uważały za głupotę.Nietrudno się domyślić,że bywało mi ciężko na duszy.Teraz po prostu narodziłam się na nowo i jestem sobą.Wszyscy mnie szanują,naśladują,doceniają.Jest ok.
