Mam wiele celów, wiele marzeń, chce osiągnąć dużo. Czasem zastanawiam się czy nie ZA dużo. Od dłuższego czasu, nie potrafię dokończyć tego - co rozpoczęłam. (A kiedyś potrafiłam?) Gdy przeczytałam kawałek tego artykułu ( i na razie tylko tyle), chwilkę pomyślałam, dlaczego tak robię.. ?

Oczekuję od siebie wiele, bardzo wiele. Mam wysokie ambicje. Z jednej strony to dobre.. Jednak, jeśli człowiek nie potrafi ich realizować - efekt jest oczywiście odwrotny.
Po chwili zastanowienia, pomyślałam - "Kurde, jak to jest.. potrafię wiele rzeczy robić na raz, ale nie potrafię ich dokończyć.. Czy tu może chodzi o czas? Czy nie jestem nauczona czekać? To by miało sens.." I tak (chyba) właśnie jest. Czy to chodzi od odchudzanie, czy naukę, czy sprzątanie. Chcę to wszystko zrobić naraz, szybko. Później wiadome, 500 rzeczy na głowie, a ani jedna nie gotowa. Brak tutaj na pewno również systematyczności.
Czasem czuję się tak bezsensownie. Takim poczynaniem marnuję czas, a jednak zależy mi na szybkim działaniu.

Jestem ubiegłoroczną maturzystką, matura poszła nawet nawet, chociaż dla mnie mogłaby by o wiele, wiele wyższa. Tak czy siak, nie wystarczyła mi by dostać się na wymarzone studia. Na weterynarię. Zrobiłam rok przerwy, udało mi się dostać na staż do przychodni weterynaryjnej w moim mieście. Pracuję tam od stycznia - jeszcze do końca września. I jestem z tego dumna, bo to chyba jedna rzecz, którą robię w kierunku mojego marzenia, mojej pasji. Ale jednak zapominam o najważniejszym. Może nie zapominam - nie potrafię sprostać zadaniu. Boję się. Jak pisałam wyżej - moja matura - nie najgorsza - ale za słaba jak na weterynarię. Mam poprawiać już za miesiąc, a nie jestem w stanie się do niej przygotowywać. To straszne.. bo wiem, że to położy ten cały rok - dopisze mu plakietkę ZMARNOWANY.
A z drugiej str. powinnam może pomyśleć,"Weź się w garść, zacznij się przygotowywać do tej matury, co to jest. Jak w tym roku już Ci się nie uda poprawić to za rok, ale musisz MUSISZ się do niej zacząć solidnie przygotowywać. W tym roku pójdziesz na pokrewne studia. Za rok na weterynarię. Te dwa lata nie będą zmarnowane. Nie siedzisz w domu na tyłku. Pracujesz, starasz się. A teraz staraj się jeszcze bardziej. I nie przejmuj się, że to wymaga czasu.. A może jednak się MYLĘ?

Karolcia wiem o czym piszesz też tak miałam i nadal walczę z tym w niektórych sytuacjach. Powiem jedno: nie potrzeba Ci kursów zarządzania czasem czy sobą, potrzeba Ci zrozumieć czy studia na weterynarii to TWÓJ CEL czy czujesz faktycznie że chcesz to zrobić.. Dopóki nie będzie to Twój cel nie weźmiesz się za to, tym bardziej że już rok odpuściłaś wiec podświadomie możesz pozwolić sobie na jeszcze jeden i tak w nieskończoność.

Nie rób tego bo Ci ktoś każe, czy z tego powodu że czujesz że powinnaś ZRÓB to bo czujesz że chcesz sama dla siebie. Musisz zmienić nastawienie a z pozytywnym nastawieniem podziel zadania jakie musisz zrealizować na mniejsze i do roboty

Marta, bardzo rozsądna odpowiedź. Pozdrawiam. Artykulik na 3..

Zgadzam się z MArtą. Musisz być pewna od wewnątrz, że chcesz to robić. Powinnaś uważać na słowa, namowy innych. Ludzie są tak skonstruowani, że wywierają często negatywny wpływ na innych- i nie koniecznie celowo aby ich zniszczyć, poprostu robią to nieświadomie bo taka ich natura. Sam się przekonałem, np. powiesz komuś ze chcesz osiągnąć daną rzecz, to przeważnie każdy nie zastanwiając sie wiele odpowie: Daj sobie spokój, a Po cholere CI to; nie dasz rady; lepiej idź na porządne studia"itp itd. Trzeba zdawać sobie z tego sprawe, żeby odkryć swe pragnienia.
Trzeba też uważać na bliskich niekiedy- mogą oni Cie ograniczać i wyznaczaćCi zadania które sami powinni realizować. "Najpierw pomóż sobie, a potem innym" - "Efekt motyla"

zdecydowanie bardzo skuteczna zasada ale trudna w realizacji.........bo bardzo łatwo się zniechęcić