Komunikacja niewerbalna

Pomimo że do rozbijania myślowych ram rozmówców używać będziesz słów, musisz wiedzieć, czy wywierają one odpowiedni efekt. W tym pomoże Ci trafna identyfikacja sygnałów, jakie wysyłać będzie Ci nie tyle rozmówca, co jego ciało. Z wiekiem człowiek zwraca coraz mniejszą uwagę na komunikację niewerbalną, zastępując ją werbalną — jest to naturalny proces, jednak ważne jest, aby zdać sobie sprawę z tego, iż ciało wciąż komunikuje! Cechą dobrego pokerzysty jest umiejętność całkowitego kontrolowania emocji i opanowanie niepozwalające przeciwnikom poznać, czy np. blefuje. Ludzie, z którymi będziesz miał styczność, nie są jednak zawodowymi graczami — w stosunkowo łatwy sposób możesz zidentyfikować, czy mówią prawdę, czy wciąż się wahają, czy deklarują gotowość do współpracy.

Zanim jednak zajmiemy się interpretacją zachowań, ważne jest, abyś przyswoił sobie podstawową wiedzę na temat pewnych czynników i aspektów wpływających na sam proces komunikacji.

Pierwszą, prozaiczną rzeczą jest odległość od rozmówcy. Sfera intymna obejmuje około półtora metra. Jeśli mamy do czynienia z typem innym niż kinestetyczny, zmniejszenie odległości najprawdopodobniej wpłynie negatywnie na samopoczucie drugiej strony. Niepotrzebne zwiększenie napięcia z pewnością nie polepszy atmosfery rozmów.

Druga to chyba najczęściej spotykany przejaw mowy niewerbalnej. Najprostsze bywa najskuteczniejsze — zatem od tej pory zwracaj uwagę na otaczających Cię ludzi.

Pochylenie ciała do przodu jest najczęściej związane ze zwiększonym zainteresowaniem — taka pozycja może utwierdzić Cię w przypuszczeniach, że przyciągnąłeś uwagę rozmówcy. Upewnij się jednak, czy nie jest to gesty typowy dla ludzi z wadą wzroku — czasem tak typowa sprawa potrafi sporo namieszać, ale o tym później.

Ruch tułowia w tył oznacza zaskoczenie, lewa półkula zaczyna intensywniej pracować. Uważaj, aby zaskoczenie nie przerodziło się w sprzeciw — czasem może być już za późno, ale jako doświadczony negocjator z pewnością dasz sobie z tym radę.

Poruszenie w bok to najczęściej nieufność. Niepewność Twojego rozmówcy może być spowodowana brakiem odpowiednich bodźców przyciągających jego uwagę.

Oczywiście nie muszę wspominać o schludnym wyglądzie. Wiem, że nigdy nie zastanawiałeś się, dlaczego agenci ubezpieczeniowi czy bankierzy ubrani są w garnitury — jest to sprawa tak banalna, że nie warto o niej wspominać. Jednak zastanów się, jak ludzie postrzegają ludzi elegancko ubranych, a jak tych zaniedbanych.

(...)